Περιγραφή
Το Περιμένοντας τον Γκοντό γράφεται στις αρχές της δεκαετίας του πενήντα και κατατάσσεται αμέσως στη λογοτεχνία του παραλόγου. Έτσι το θέλει η εποχή, στην οποία κυριαρχεί η φιλοσοφία του υπαρξισμού. Ο Μπέκετ είναι και αυτός, όπως σχεδόν όλοι οι άλλοι, αυτοί δηλαδή που μετρούν, συγγραφέας του παράλογου, της απελπισίας, της αδυναμίας επικοινωνίας, της αιώνιας μοναξιάς, της απουσίας του θεού και παρουσιάστηκε σαν τον καλλιτέχνη ο οποίος μετέφερε επιτέλους στο θέατρο και την πεζογραφία, με ταλέντο και πρωτοτυπία, τα προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου, όπως τα είχε συλλάβει η φιλοσοφία.
